Η Εκκλησία μας διατηρεί από τα πρώτα της χρόνια την συνήθεια να θυμάται και να τιμά τα πρόσωπα που έχουν φύγει από αυτή την ζωή. Βασική Χριστιανική διδασκαλία είναι ότι ο άνθρωπος ως ζων οργανισμός πλασμένος από τον ίδιο…
Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει τον άνθρωπο και η Αγία Του Εκκλησία συνεχίζει το λυτρωτικό έργο Του μέσα στους αιώνες. Αλλά τι είναι η σωτηρία και πως επιτυγχάνεται; Πολλοί από εμάς θεωρούν ότι σωτηρία είναι η…
Η παγίδα της μαγείας Ο βίος των αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης είναι ένα ζωντανό μάθημα για τη δύναμη της μαγείας, που συντρίβεται από την παντοδυναμία του Χριστού. Δυστυχώς όμως και στην εποχή μας η μαγεία, με τις διάφορες μορφές…
Διήγηση πολύ ωφέλιμη και θαυμάσια για την απλότητα της καρδιάς Του Επισκόπου Μιχαήλ Καμπουρέλλη Διηγήθηκε ένας από τους Αγίους Πατέρες την ακόλουθη ιστορία που άκουσε στην έρημο της Θηβαϊδας. Συνέβηκε κάποτε και πέρασε από την έρημο ένας μεγάλος πνευματικός…
του Αρχιμ. Παύλου Παπαδόπουλου Ο «τακτοποιημένος» άνθρωπος πέφτει πολλές φορές στην παγίδα της αυτονόμησης από τον Θεό. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνη η «νομιμότητά» μας όταν αποκόπτεται από την αναφορά μας στον Χριστό. Έχουμε οικογένεια, την δουλειά μας, τις παρέες μας,…
Γιά νά λάβουμε πρέπει νά δώσουμε. Τί μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά δώσει στόν Θεό; τίποτε. Ὅλα εἶναι δικά του. «Τά σά ἐκ τῶν σῶν σοί προσφέρομεν». Τοῦ προσφέρουμε αὐτά πού μᾶς ἔδωσε. Ἕνα μόνο μπορεῖ νά δώσει ὁ ἄνθρωπος στόν Θεό. Τήν ἑκούσια…
‹‹Τὶ δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;›› Ἕνας ἀοίδιμος Μητροπολίτης ἔγραφε: ‹‹Ὁ ἄνθρωπος εἶναι τὸ ὑποκείμενον, τὰ γύρω του εἶναι τὰ ‹‹ἀντικείμενα››. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι πρόσωπον, ὅλα τὰ γύρω του εἶναι πράγματα καὶ χρήματα, δηλ. ἤ ἀποτελέσματα τῶν πράξεων…
Μαρτυρία Γέροντος π. Χαραλάμπους Διονυσιάτου: «Εξομολογώ ανδρόγυνο από την Θεσσαλονίκη . Έχουν τέτοιαν ακρίβειαν που τους εθαύμασα. Το σπίτι τους μοιάζει σαν μοναστήρι. Η γυναίκα όλο στο σπίτι. Βγαίνει έξω, μόνο για ψώνια και ό,τι άλλο απαραίτητο. Έχουν τρία…
Εδῶ ὁποῦ ἦλθα, χριστιανοί μου, ἔλαβα μίαν χαράν μεγάλην, μά ἔλαβα καί μίαν λύπην μεγάλην. Χαράν μεγάλην ἔλαβα βλέποντας τήν καλήν σας γνώμην, τήν καλήν σας μετάνοιαν, λύπην ἔλαβα στοχαζόμενος τήν ἀναξιότητά μου, πώς δέν ἔχω καιρόν νά σᾶς…