Πολλοί άνθρωποι φέρουν φυλαχτά πάνω τους. Είναι πολύ παλιά η παράδοση αυτή. Τα φορούν για να προστατεύονται από το κακό. Χρειάζεται όμως μια ιδιαίτερη προσοχή στο θέμα αυτό.

Το άρθρο Υπάρχουν και επικίνδυνα φυλαχτά! εμφανίστηκε πρώτα στο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Άνω Καλαμακίου "Θεομήτορος".

Δεισιδαιμονία είναι ο δίχως λογική φόβος του Θεού. Ο δεισιδαίμονας έχει φοβική συνείδηση, γιατί δεν την έχει αναπτύξει, και στέκεται προς το θείο γεμάτος φόβο και με τρόπο που δεν ταιριάζει στον Θεό. Έχει ανεπαρκή γνώση περί των θείων ιδιωμάτων και πιστεύει για τον Θεό πράγματα ανάξια γι Αυτόν. Ο δεισιδαίμονας έχει σκοτισμένο νου και ταραγμένη διάνοια. Ο Πλούταρχος λέει για τη δεισιδαιμονία: “είναι φοβερό το σκοτάδι της δεισιδαιμονίας και, όταν καταλάβει τον άνθρωπο, του ενσπείρει λογισμούς σύγχυσης και τύφλωσης, και μάλιστα σε πράγματα που είναι απαραίτητος ο συλλογισμός.”
Ο δεισιδαίμονας φοβάται εκεί που δεν υπάρχει φόβος, και ταράζεται εκεί που όφειλε να βρει την ειρήνη. Φαντάζεται ότι ο Θεός τον καταδιώκει, και ζητάει τη σωτηρία από περιδέραια, τα οποία κρεμάει στο λαιμό του. Πιστεύει σε πλάνους και δέχεται σαν αλήθεια καθαρές ανοησίες. Παντού διακρίνει την επικράτηση των σκοτεινών δυνάμεων και τους αποδίδει μεγαλύτερη δύναμη από τον Θεό. Ο δεισιδαίμονας είναι ηθικά ανελεύθερος και διανοητικά ταπεινωμένος. Πάσχει από θρησκευτική καταδίωξη και είναι ψυχικά άρρωστος.

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως,
Απόσπασμα από το έργο του ΤΟ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ (εκδ. Άθως, Αθήνα 2011)

ΣΧΟΛΙΟ: Ο άγιος Νεκτάριος αναφέρεται κυρίως στον τύπο του ανώριμου και μη συνειδητοποιημένου Χριστιανού της εποχής του. Γνώριζε βέβαια ότι η δεισιδαιμονία είναι φαινόμενο που συναντάται όχι μόνο ανάμεσα στους πιστούς, αλλά έχοντας ρίζα και δύναμή της τον φόβο, προσβάλλει βαθιά την εκκοσμικευμένη, υλιστική ή και ιδεολογικά αθεϊστική κοινωνία. Σε εποχές άρνησης της πίστης, όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, θριαμβεύει η μαγεία (που τείνει να γίνει βαριά βιομηχανία των ‘προηγμένων’ κρατών, συμπεριλαμβανομένης της ασθμαινούσης Ελλαδίτσας), γιατί η έμφυτη ορμή του ανθρώπου προς το υπερβατικό καλπάζει αχαλίνωτα και τυφλά, σέρνοντας μαζί της και συρόμενη από τα χειρότερα ανθρώπινα πάθη. Είναι φαίνεται σωστό αυτό που είπε στις αρχές του 20ου αιώνα ο G.K. Chesterton: “Όποιος δεν πιστεύει στον Θεό, πιστεύει σε οτιδήποτε”.

Το άρθρο ΠΕΡΙ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑΣ εμφανίστηκε πρώτα στο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Άνω Καλαμακίου "Θεομήτορος".

Δεισιδαιμονία -προλήψεις

Το άρθρο Δεισιδαιμονία -προλήψεις εμφανίστηκε πρώτα στο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Άνω Καλαμακίου "Θεομήτορος".

Μέσα στον ορθόδοξο λαό μας επιβιώνουν προλήψεις και δεισιδαιμονίες που αναφέρονται σε θέματα της χριστιανικής πίστης και ζωής. Έτσι, ενώ η χριστιανική πίστη ελευθερώνει τον άνθρωπο και του δίνει τη δυνατότητα της «καινής εν Χριστώ ζωής»…

Οι προληπτικοί λησμονούν αυτή τη μεγάλη αλήθεια και υποδουλώνονται σε αφελείς και παράλογες προλήψεις.

Η παρουσία π.χ. κάποιου κληρικού, ειδικά το πρωί, είναι για αρκετούς «κακός οιωνός». Γι’ αυτό και όταν συναντούν έναν κληρικό στο δρόμο, στο σπίτι, στο νοσοκομείο πανικοβάλλονται και αντιδρούν με απρεπείς χειρονομίες και ασεβείς φράσεις.

Είναι, εξάλλου, πολύ χαρακτηριστικό, ότι απαγορεύουν συνήθως στον ιερέα να επισκεφθεί έναν ασθενή στο σπίτι ή στο νοσοκομείο, λόγω της πρόληψης που επικρατεί, ότι η παρουσία του κληρικού θα προκαλέσει τον θάνατό του! Με άλλα λόγια η παρουσία του κληρικού στη ζωή θεωρείται ως σημείο καταστροφής και θανάτου.

Ορισμένοι μάλιστα για να αποφύγουν τη δήθεν κακή επίδραση απ’ τη συνάντηση του ιερέως την «κομποδένουν». Δηλαδή, βγάζουν το μαντήλι τους και δένουν στην άκρη κόμπο, λέγοντας: «Δένω τον παπά!». Έτσι πιστεύουν ότι όλα θα πάνε καλά.

Αυτά, όμως, αποτελούν πλάνη και εκδήλωση μεγάλης ασέβειας του ανθρώπου προς τον Θεό και τον λειτουργό Του. Ο κληρικός, όχι μόνον δεν μπορεί με την παρουσία του να φέρει κακό, αλλά αντίθετα προσεύχεται υπέρ υγείας, σωτηρίας και προκοπής των χριστιανών.

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι χριστιανοί ζητούν παράλογα πράγματα από τους ιερείς, όπως π.χ. τη ζώνη του ιερέως, την «αγία ζέστη» (για να «ζεστάνουν» δήθεν, την αγάπη του άνδρα προς την γυναίκα του), τα «απονιψίδια» (δηλ. το νερό με το οποίο ο ιερέας κατά τη λειτουργία ξεπλένει τα χέρια του) ή το άγιο μύρο, για να θεραπευτούν οι άρρωστοι και άλλα πολλά.

Το χειρότερο είναι ότι ζητούν όλ’ αυτά γιατί έτσι τους συμβούλεψε κάποιος μάγος. Έτσι γίνεται ένα ανακάτωμα μαγικών και χριστιανικών αντιλήψεων και τα ιερά πράγματα χρησιμοποιούνται για ξένο προς τον προορισμό τους σκοπό.

Ο άνθρωπος απομακρύνεται από την ορθόδοξη πίστη και νοθεύει το αληθινό νόημα των αγιαστικών και θεραπευτικών μέσων της εκκλησίας μας.

Tο «μάτιασμα»
Το μάτιασμα (ή βασκανία) είναι ένα φαινόμενο που η Εκκλησία μας παραδέχεται την ύπαρξή του. Πρόκειται για την περίπτωση που κάποιος με φθόνο, με μίσος, για εκδίκηση, θέλει το κακό ενός προσώπου κι έτσι παρακινεί το διάβολο να βλάψει τούτο το πρόσωπο. Το ίδιο αποτέλεσμα συμβαίνει κι όταν κανείς με λόγια στείλει κάποιον στον διάβολο.

Κι εδώ όμως συμβαίνει κάτι παρόμοιο με όσους τυρανούνται από προλήψεις και τρέχουν στους διάφορους μάγους και αγύρτες. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανεχτεί τον πόνο και θέλει γρήγορα να απαλλαγεί απ’ αυτόν.

Παράλληλα έχει την εντύπωση ότι για ό,τι κακό του συμβαίνει δεν φταίει αυτός αλλά κάποιοι άλλοι. Δεν θέλει δηλαδή να αναλάβει τις ευθύνες του για τίποτα. Π.χ. δεν πήγε καλά το συνοικέσιο; Του έκαναν μάγια! Δεν πήγε καλά η δουλειά; Τον γλωσσόφαγαν! Έχει πονοκέφαλο; Τον μάτιασαν κ.ο.κ.

Ποιά θέση όμως παίρνει η Εκκλησία μας για το ξεμάτιασμα;

Κατ’ αρχήν τους πιστούς που ζούν τακτική πνευματική και μυστηριακή ζωή και που με πίστη φέρουν τον Τίμιο Σταυρό, δεν τους πιάνει κανένα «μάτι».

Όταν υπάρχει βασκανία, τότε μοναδική ισχυρή δύναμη κατά της δαιμονικής ενέργειας είναι οι ειδικές ευχές του ιερέα, η ειλικρινής Εξομολόγηση και η Θεία Μετάληψη.

Ακόμη βοηθούν μαζί με τη δύναμη της προσευχής και τα αγιαστικά μέσα που η ίδια η Εκκλησία μας χορηγεί.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να καταφεύγουμε στις ξεματιάστρες, οι οποίες με παράξενες και πολλές φορές με βλάσφημες ευχές ή «προσευχές», επιχειρούν να υποκαταστήσουν τον ιερέα.

Κάποια τυχόν βελτίωση από ένα τέτοιο ξεμάτιασμα είναι βέβαιο τέχνασμα του διαβόλου, ο οποίος αποσκοπεί να μας τραβήξει μακριά από τη σωτήρια χάρη της Εκκλησίας μας και να μας δέσει ως δούλους πίσω από μία πλανεμένη ξεματιάστρα.

Το άρθρο Προλήψεις που περικυκλώνουν τη Χριστιανική ζωή. εμφανίστηκε πρώτα στο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Άνω Καλαμακίου "Θεομήτορος".

Το άρθρο Προλήψεις και δεισιδαιμονίες Σε τι διαφέρουν από Χριστιανικές πρακτικές; Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης εμφανίστηκε πρώτα στο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Άνω Καλαμακίου "Θεομήτορος".

Το άρθρο Προλήψεις που περικυκλώνουν τη χριστιανική ζωή εμφανίστηκε πρώτα στο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Άνω Καλαμακίου "Θεομήτορος".

Προλήψεις ή δεισιδαιμονίες ονομάζονται παράλογες ιδέες, σύμφωνα με τις οποίες κάποιες πράξεις ή αντικείμενα έχουν ένα είδος μαγικής ή θρησκευτικής δύναμης, που μπορεί να επηρεάσει τη ζωή του ανθρώπου.

Το άρθρο Προλήψεις και δεισιδαιμονίες, Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης εμφανίστηκε πρώτα στο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Άνω Καλαμακίου "Θεομήτορος".

«Εγώ είμαι πολύ θρήσκος άνθρωπος, έλεγε κάποιος. Να φανταστείτε ότι ποτέ δεν αρχίζω κάποια εργασία ημέρα Τρίτη»! Η άγνοια και η σύγχυση είναι προφανής.
Οι κάθε είδους προλήψεις και δεισιδαιμονίες, τα όποια είδωλα, είναι εντελώς ασυμβίβαστα και αντίθετα με την χριστιανική πίστη και συνάμα προσβάλουν την ελευθερία του ανθρώπου. Η βαθύτερη αιτία των προλήψεων είναι η έλλειψη πίστης και εμπιστοσύνης στον αληθινό Θεό.

Κι εδώ συμβαίνει το παράδοξο:
Μερικοί άνθρωποι την πίστη στον Θεό την θεωρούν «οπισθοδρόμηση», την εμπιστοσύνη στην πάνσοφη πρόνοια Του την περιφρονούν. Και από την άλλη υποδουλώνονται σε πράγματα άλογα και γελοία, σε πέταλα και κρεμμύδια, σε κατακάθια του καφέ και σε τραπουλόχαρτα!!!
Είναι ποτέ δυνατόν, τα κατακάθια του καφέ στο φλιτζάνι να απεικονίσουν το μέλλον; Είναι ποτέ δυνατόν, οι κινήσεις των άστρων να προσδιορίζουν την ζωή μας; Είναι ποτέ δυνατόν, η ημέρα γεννήσεως κάθε ανθρώπου να τον κατατάσσει σε ζώδιο-αστερισμό, και να ισχύουν για εκατομμύρια ανθρώπους του ίδιου ζωδίου οι ίδιες οδηγίες που δίνουν οι «ειδικοί αστρολόγοι» στα ωροσκόπια; Είναι ποτέ δυνατόν, κάθε τραπουλόχαρτο να παίρνει αυθαίρετα νόημα και να ορίζει την ζωή μας;
Με ποια λογική ο αριθμός 13 ή η μέρα Τρίτη φέρνει κακό; Με ποια λογική το πέταλο φέρνει γούρι; Και πού την βρήκε το πέταλο την ιδιότητα να απομακρύνει τα δεινά, την «κακοτυχία»; Τα χαϊμαλιά, οι χάντρες, τα «μάτια» έχουν μεγαλύτερη δύναμη από τον Σταυρό;
Είναι δυνατόν για κάθε κακό ή αναποδιά που μας συμβαίνει να φταίνε πάντα κάποιοι άλλοι;
Δεν πήγε καλά ο αρραβώνας; Του έκαναν μάγια.
Δεν πήγαν καλά οι δουλειές; Τον γλωσσόφαγαν.
Έχει πονοκέφαλο; Τον μάτιασαν.
Αλλά ας πούμε ότι πράγματι έχουμε απανωτές αναποδιές. Πού θα τρέξουμε; Στις «ξεματιάστρες» ή στον Ιερέα και στα Μυστήρια της Εκκλησίας μας;

Μεγάλος κίνδυνος είναι επίσης τα όνειρα. Η Εκκλησία μας συμβουλεύει να απορρίπτουμε τα όνειρα –ή τουλάχιστον να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί, καθώς σπανίως ο Θεός «μιλάει» μέσα από όνειρα. Η πίστη στα όνειρα όχι μόνο δεν ωφελεί καθόλου αλλά κρύβει τεράστιους πνευματικούς κινδύνους. Και όμως όχι μόνο πολλοί επιρρεπείς στις προλήψεις ανατρέχουν σε ονειροκρίτες, αλλά πολλοί είναι αυτοί που επιδιώκουν να ονειρευτούν(!!) π.χ. ποιόν θα παντρευτούν βάζοντας κάτω από το μαξιλάρι τους κουφέτα από γάμο ή ένα κομμάτι φανουρόπιτα…

Η ποικιλία όμως των προλήψεων είναι ανεξάντλητη.
Με ποια λογική δυο αδέρφια δεν μπορούν να παντρευτούν μέσα στον ίδιο χρόνο; Ή αδέρφια γεννημένα κατά τον ίδιο μήνα άλλου έτους, δεν «κάνει» να παρευρεθεί ο ένας στον γάμο του άλλου;
Με ποια λογική δεν «κάνει» να παντρευτούμε μήνα Μάιο ή σε δίσεκτο έτος;
Με ποια λογική αυτοί που θα παραλάβουν τον κουμπάρο πρέπει να γυρίσουν από άλλο δρόμο για να μην χαλάσει» ο γάμος; Με ποια λογική δεν κάνει το νιόπαντρο ζευγάρι να φυτέψει δέντρα κατά τον πρώτο χρόνο του γάμου τους; Γιατί η νύφη δεν πρέπει να σκουπίσει το σπίτι της την πρώτη εβδομάδα μετά τον γάμο της. Γιατί λέμε ότι «χαλάει» το προξενιό αν μπούμε από μια είσοδο και βγούμε από μια άλλη;
Αλλά και για την τεκνογονία πόσες προλήψεις υπάρχουν: π.χ. αν ακούσει η μητέρα να λαλεί κουκουβάγια θα γεννήσει κορίτσι, αν ακούσει μπούφο, θα γεννήσει αγόρι. Την όγδοη ημέρα αντί να έρθει ο Ιερέας και να δίνεται το όνομα του παιδιού, πολλές μητέρες φτιάχνουν γλυκά για να γλυκάνουν τις «μοίρες», να’ χει το παιδί καλή μοίρα.
Και πολλοί δυστυχώς αντί να εφοδιάζουν τα παιδιά τους με το πανίσχυρο όπλο του σταυρού, τα εμπιστεύονται στις πράσινες, μπλε και κόκκινες χάντρες και στα ειδωλολατρικά φυλακτά.
Άλλες προλήψεις, που αποτελούν αληθινή βλασφημία του Θεού: Η παρουσία ενός Κληρικού, ειδικά το πρωί, είναι για αρκετούς κακός οιωνός! Πολλοί είναι αυτοί που απαγορεύουν στον Ιερέα να επισκεφθεί έναν ασθενή στο σπίτι ή στο νοσοκομείο, λόγω της πρόληψης που επικρατεί ότι η παρουσία του Κληρικού θα προκαλέσει τον θάνατο του! Αυτά όμως αποτελούν πλάνη και ασέβεια του ανθρώπου προς τον Θεό και τον λειτουργό Του…
Δεν είναι επίσης λίγες οι φορές που οι χριστιανοί ζητούν παράλογα πράγματα από τους Ιερείς, π.χ. τη ζώνη, την άγια ζέση, το άγιο μύρο και πολλά άλλα. Το χειρότερο είναι ότι ζητούν όλα αυτά γιατί έτσι τους συμβούλεψε κάποιος μάγος!…
Και έπεται συνέχεια: το αλάτι μην χυθεί κάτω, ούτε καφές ή λάδι, το κρασί δεν πειράζει. Προς Θεού μη σπάσει καθρέπτης και αν υπάρχει τζάκι και τρίζουν τα ξύλα…αλλοίμονο! Βουίζει το δεξί αυτί; Είναι για καλό. Αν βουίζει το αριστερό είναι για κακό… Τρεμοπαίζει το μάτι; Φαγωμάρα στην μύτη ή στο χέρι; Ο λόξυγκας; Καθένα έχει την «ερμηνεία» του. Μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε και τη μαύρη γάτα…

Πραγματικά δεν έχουν τέλος οι προλήψεις. Οι περισσότερες συνδέονται με το τέλος της επίγειας ζωής του ανθρώπου. Ο άνθρωπος κάποια μέρα, είτε σε βαθύ γήρας είτε σε νεότερη ηλικία, θα έλθει αντιμέτωπος «με την φοβεράν ώραν του θανάτου».
Κανείς όμως δεν γνωρίζει ποια θα είναι αυτή η ώρα, παρά μόνον ο Θεός, ο Κύριος της ζωής και του θανάτου. Το μόνο που μας προτρέπει είναι να είμαστε άγρυπνοι και έτοιμοι: «Γρηγορείτε!».
Τη φιλάνθρωπη αυτή προτροπή οι άνθρωποι λησμονούν ή αγνοούν και προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από μύριες προλήψεις. Π.χ. όταν ο ασθενής ξεψυχήσει, σε πολλά χωριά τρέχουν να χύσουν όλα τα νερά από δοχεία και άλλα σκεύη γιατί το νερό αυτό θεωρείται πεθαμένο. Μόλις βγαίνει ο νεκρός από την πόρτα σπάνε ένα πιάτο, ένα σκεύος για να «σπάσει» το κακό και να μείνει εκεί. Άλλοι πάλι τοποθετούν στον τάφο διάφορα τρόφιμα για να φάει ο νεκρός! Πολλοί είναι αυτοί που γυρίζουν από άλλο δρόμο για να μην δευτερώσει το κακό. Άλλοι πάλι δεν τρώνε κρέας για σαράντα μέρες. Το χειρότερο όμως από όλα είναι ότι οι πενθούντες δεν εκκλησιάζονται, γιατί τάχα απαγορεύεται! Έτσι υπάρχουν άνθρωποι που για χρόνια ολόκληρα δεν εκκλησιάζονται, δεν συμμετέχουν στα ιερά Μυστήρια και αποκόπτονται από την Εκκλησία. Στερούν τον εαυτό τους από την παρηγοριά και την ελπίδα που δίνει μόνο η Εκκλησία, απομονώνονται, φθείρουν την υγεία τους και παραδίδονται σε σκέψεις απελπισίας. Ζουν όπως οι άθεοι, «οι μη έχοντες ελπίδα» και η ζωή τους μεταβάλλεται σε τραγωδία…
Ο λόγος του Αποστόλου Ευαγγελιστού Ιωάννου είναι και σήμερα εξαιρετικά επίκαιρος: «Τεκνία, φυλάξατε εαυτούς από των ειδώλων» (Α΄ Ιωάν. 5, 21)
Στοιχεία από το βιβλίο «Δεισιδαιμονίες και προλήψεις», έκδοση της Ιεράς Μονής Σαγματά

Γιατί μερικοί αποφεύγουν να παντρευτούν Μάιο μήνα ή έτος που είναι δίσεκτο;
Δεν είναι ανάγκη καν να σημειώσει κανείς ότι τέτοιου είδους προλήψεις βρίσκονται σε φανερή αντίθεση με την χριστιανική πίστη.
Για τον πιστό δεν υπάρχουν μέρες καλές και κακές, ή μήνες ευνοϊκοί και αποφράδες, που μπορούν να επηρεάσουν καλώς ή δυσμενώς την συζυγική του ζωή. Όλες οι ημέρες και οι νύκτες ανήκουν στον Κύριο του ουρανού και της γης, που “αποστέλλει το φως και πορεύεται” και που “διεχώρισε αναμέσον του φωτός και αναμέσον του σκότους”, όπως διδάσκει η Αγία Γραφή και επαναλαμβάνουν οι ευχές της Εκκλησίας. Και οι χριστιανοί μπορούν να έλθουν σε γάμο κατά το θέλημα του Κυρίου, σε οποιαδήποτε ημέρα, μη παρατηρώντας “ημέρας και μήνας και καιρούς και ενιαυτούς” (Γαλάτ. δ’ 10). Εντελώς διαφορετικό σκοπό και χαρακτήρα έχει η απαγόρευσις της Εκκλησίας για την τέλεσι γάμων κατά τις περιόδους των νηστειών.
(+)Ι.Μ. Φουντούλη, «Απαντήσεις εις λειτουργικάς απορίας»

Το άρθρο Δεισιδαιμονίες, προλήψεις και πλάνες: Επιστροφή στο μεσαίωνα! εμφανίστηκε πρώτα στο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Άνω Καλαμακίου "Θεομήτορος".

Σε ανθρώπους, κυρίως, που δεν έχουν σχέση με την Αγία του Χριστού Εκκλησία απαντάται συχνά το φαινόμενο της δαιμονοπληξίας. Δηλαδή οι άνθρωποι κυριεύονται από την εξουσία του διαβόλου, και δεν ενεργούν ελεύθερα όπως οι ίδιοι θέλουν, αλλά όπως το πονηρό και ακάθαρτο πνεύμα τους επιβάλλει! Στο σημείο αυτό πρέπει να διεκρινήσουμε ότι η δαιμονοπληξία πρέπει να διαχωρίζεται από την ασθένεια της επιληψίας ή από ψυχασθένειες, με των οποίων την θεραπεία ασχολούνται οι νευροψυχίατροι.

Είναι γνωστόν ότι ο διάβολος, από την πρώτη μέρα που ο άνθρωπος βρέθηκε στον Παράδεισο, θέλησε να του στερήσει την ευτυχία της παραδεισένιας ζωής,την οποία ζούσε σε κοινωνία με τον Δημιουργό του. Αλλά και στη συνέχεια, με ποικίλες ραδιουργίες, επιδιώκει να απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Θεό, και να τον υποτάξει στη δική του εξουσία. Στην πνευματική σφαίρα τον πολεμά με ποικίλους πονηρούς πειρασμούς, ώστε να αμαρτήσει και να απομακρυνθεί από τον Σωτήρα Χριστόν. Κάποτε όμως, όταν του δοθεί το δικαίωμα, προχωρεί και στην κυριαρχία του επάνω στο σώμα του ανθρώπου. Τούτο το πετυχαίνει ευκολότερα σε ανθρώπους που δεν είναι ενωμένοι με τον Χριστό δια των Ιερών Μυστηρίων, δεν ζουν χριστιανική ζωή, διακατέχονται από εγωϊσμό και υπερηφάνεια, και παρουσιάζουν μια ηυξημένη ψυχική ευαισθησία, που αρέσκονται να ζούν σ´ ένα φανταστικό κόσμο.Είναι οι άνθρωποι που ο λαός τους αποκαλεί “ελαφροΐσκιωτους”!
Ο σατανάς βρίσκει εύκολη πρόσβαση στον ψυχισμό τους, εξάπτει τη φαντασία τους και είτε σε ώρα ύπνου ή σε άλλες στιγμές, που τις ευνοεί το μισοσκόταδο ή το πυκνό σκοτάδι, τους προκαλεί το φόβο με βρυκόλακες και “υπερφυσικές εμφανίσεις” κακοποιών πνευμάτων, τάχα νεκρών.Τα φαινόμενα αυτά μπορεί να συνοδεύονται από θορύβους, φωνές, κραυγές ή και από πνευματιστικά φαινόμενα, όπως μετακίνηση αντικειμένων, για να γίνονται ποιό τρομακτικά.
Στις ημέρες μας, την πίστη στις τρομακτικές ενέργειες των πονηρών πνευμάτων, την εκμεταλλεύεται στο έπακρον η “βιομηχανία τρόμου”, που αναπτύσσεται όλο και περισσότερο, είτε με μυθιστορήματα και κινηματογραφικά έργα φαντασίας τρόμου, τύπου “Χάρυ Πότερ, είτε στο Διαδύκτιο (Internet), στο οποίο η πρόσβαση οιουδήποτε είναι ανεξέλεγκτη.
Η μέθοδος προκλήσεως τρόμου χρησιμοποιεῖται εὐρύτατα ἀπό πολλές παραθρησκευτικές σέκτες, που επιδιώκουν να προκαλούν -μέσω του φόβου- ψυχολογική ἐξάρτηση και “φοβικά σύνδρομα” στα μέλη τους. Επί πλέον επιδιώκουν να προκαλέσουν από την παιδική ακόμη ηλικία, στην παγκόσμια κοινωνία, εξοικείωση με την μαγεία και την σκοτεινή λατρεία του εωσφόρου και των συνοδών του, που μισούν το φως και υπόσχονται μακαριότητα και αθανασία.Τέτοια κινήματα δεν διστάζουν να προσκαλούν τους οπαδούς τους σε σατανικές λατρευτικές συνεδριάσεις, στις οποίες κάνουν χρήση ακόμα και αιμοποσίας!
Από όλες αυτές τις τραγικές καταστάσεις προστατεύεται ο χριστιανός με τη γνήσια ἐκκλησιαστική ζωή, την προσευχή και τη συμμετοχή στά θεία Μυστήρια, κυρίως τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως και θείας Κοινωνίας.
Ο σατανάς όσο και αν πασχίζει να φανεί ισχυρός μετά τη σταυρική θυσία του Χριστού έχει χάσει τη δύναμή του. Είναι πια όπως το φίδι, που του έχει αφαιρεθεί το δηλητήριο ή όπως το σκυλί που του έχουν αφαιρεθεί τα δόντια. Τώρα
ο ανθρωποκτόνος σατανάς και οι ακόλουθοί του είναι αφοπλισμένοι. Εμείς είμαστε οι δυνατοί, καθώς είμαστε οπλισμένοι με τον Σταυρό, το “αήττητον τρόπαιον” και “των δαιμόνων το τραύμα”. Τίποτε δεν μπορούν να μας κάνουν οι σκοτεινές δυνάμεις, αν δεν τους δώσουμε εμείς δικαιώματα. Μόνο φασαρία κάνουν, δεν έχουν καμμία εξουσία επάνω μας. Εμείς ανήκουμε στον Χριστό!

Το άρθρο Τι είναι οι δαιμονοληψίες; εμφανίστηκε πρώτα στο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Άνω Καλαμακίου "Θεομήτορος".