Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα
Παραπονιέσαι ὅτι σέ βασανίζει μιά ἀκατανίκητη ὀκνηρία. Αὐτός ὁ πειρασμός συχνά μαστίζει ἐκείνους πού ἀναλαμβάνουν τόν πνευματικό ἀγώνα.
Γιά τήν ἀπαλλαγή μας ἀπό τήν ὀκνηρία οἱ Πατέρες συνιστοῦν νά καλλιεργήσουμε μέσα μας τή μνήμη τοῦ θανάτου καί τῆς Κρίσεως, μέ τά δύο ἐνδεχόμενά της: τήν αἰωνια κόλαση ἤ τήν αἰώνια μακαριότητα.
Οἱ Πατέρες λένε πώς ὅταν ἡ μνήμη τοῦ θανάτου συζευχθεῖ μέ τή βαθιά ταπείνωση, ἑλκύει ἐπάνω μας τή χάρη τοῦ Θεοῦ τόσο πλούσια, ὥστε ἐλευθερωνόμαστε ἐντελῶς ἀπό τήν ὀκνηρία……
Γιά τήν ἀπαλλαγή μας ἀπό τήν ὀκνηρία οἱ Πατέρες συνιστοῦν νά καλλιεργήσουμε μέσα μας τή μνήμη τοῦ θανάτου καί τῆς Κρίσεως, μέ τά δύο ἐνδεχόμενά της: τήν αἰωνια κόλαση ἤ τήν αἰώνια μακαριότητα.
Οἱ Πατέρες λένε πώς ὅταν ἡ μνήμη τοῦ θανάτου συζευχθεῖ μέ τή βαθιά ταπείνωση, ἑλκύει ἐπάνω μας τή χάρη τοῦ Θεοῦ τόσο πλούσια, ὥστε ἐλευθερωνόμαστε ἐντελῶς ἀπό τήν ὀκνηρία……
Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»
(ἀπόσπασμα ἐπιστολῶν)