Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Θεός πάντα είναι δίπλα μας. Απλά εμείς ίσως πολλές φορές δεν τον αντιλαμβανόμαστε και περιμένουμε να δούμε την παρουσία του με τα μάτια του σώματος και όχι με τα μάτια της ψυχής.
Παράδειγμα… η ιστορία που ακολουθεί.
Έβρεχε, έβρεχε και το χωριό πλημμύριζε.
Οι κάτοικοι έφευγαν με βάρκες να γλυτώσουν.
Ένας βαρκάρης είδε μια οικογένεια και πήγε να τη σώσει.
-Ελάτε, θα πνιγείτε.
-Όχι, δεν ερχόμαστε, πιστεύουμε στο Θεό, είμαστε δούλοι του και Aυτός θα μας σώσει.
Η βάρκα έφυγε.
Το νερό ανέβαινε σκέπασε το σπίτι και η οικογένεια για να γλυτώσει ανέβηκε στα κεραμίδια. Τους είδε ένα ελικόπτερο πήγε από πάνω τους και τους πέταξε ανεμόσκαλα.
-Ελάτε, θα πνιγείτε.
-Όχι, δεν ερχόμαστε. Πιστεύουμε στο Θεό, είμαστε δούλοι του και Aυτός θα μας σώσει.
Το ελικόπτερο έφυγε.
Το νερό ανέβηκε και πνίγηκαν όλοι, οι ψυχές τους ανέβηκαν στον ουρανό και πήγαν να διαμαρτυρηθούν στον Θεό.
-Γιατί Θεέ μου μας έπνιξες; Eίμαστε τόσο καλοί χριστιανοί κι είχαμε εμπιστοσύνη σε Σένα ότι Eσύ θα μας σώσεις.
Κι ο Θεός απαντά
-Δεν ξέρω κι εγώ τι έγινε… είχα στείλει μια βάρκα… κι ένα ελικόπτερο…
