Ο Άγιος Παρθένιος επίσκοπος Λαμψάκου, προστάτις των καρκινοπαθών. (Βίος και θαύμα)

σιος Παρθένιος καταγόταν π κάποια κωμόπολη τς Βιθυνίας κα ζησε κατ τος χρόνους το Μεγάλου Κωνσταντίνου (324 – 337 μ.Χ.). ταν υἱὸς το διακόνου τς κκλησίας Μελιτοπόλεως Χριστοφόρου, π τν ποο διδάχθηκε τν ρθόδοξη Πίστη.
γιος π τν παιδική του λικία προέκοπτε στν ρετ κα τν εσέβεια. τρόπος μ τν ποο Κύριος λίευσε τος ποστόλους, πο ταν ψαράδες, τν κανε ν γαπήσει τν λιεία. Κα ταν ριχνε τ δίχτυα στν πολλωνιάδα λίμνη τ νέσυρε γεμάτα ψάρια, ασθανόταν τι ργαζόταν σ να π τ πλοιάρια το ποστόλου Πέτρου το ωάννου.
Τ χρήματα πο εσέπραττε π τν πώληση τν ψαριν δν τ κρατοσε γι τν αυτό του λλ τ μοίραζε στο πτωχος π γάπη πρς ατούς. Γι’ ατ κα ταν τν εχαριστοσαν κενος λεγε: «Διατ μ εχαριστετε; Δν χω καμία τέτοια ξίωση. Μήπως εμαστε ξένοι; μες εμαστε δελφοί. Τί δ πλούστερο κα φυσικότερο π τ ν βοηθ δελφς τος δελφούς;».
Γι τν νάρετη ατο παρουσία πίσκοπος Μελιτοπόλεως Φίλιππος ( Φιλητός) τν χειροτόνησε Πρεσβύτερο. ργότερα πίσκοπος Κυζίκου χίλλιος ( σχόλιος) τν χειροτόνησε πίσκοπο Λαμψάκου.
ρετ κα εσέβεια πο κρυβε στν ψυχή του ταν τόσο πολ μεγάλη, στε Θες τν προίκισε μ τ χάρισμα τς θαυματουργίας, γι ν μπορε ν κδιώκει τος δαίμονες π τος νθρώπους κα ν θεραπεύει κάθε εδους σθένεια. Γι’ ατ προσφεύγουν σ ατν διαίτερα ο πάσχοντες π τν πάρατη νόσο το καρκίνου. γιος ταν προς, πομονετικός, φιλόξενος, μακρόθυμος, γγελος τς μόνοιας, νθαρρύνων τος μετανοοντες, πρόθυμος γι τ ποίμνιό του. σιος Παρθένιος κοιμήθηκε μ ερήνη. Τμμα τς τιμίας κάρας ατο φυλάσσεται στν ερ μον Μακρυμάλλη, τς ερς Μητροπόλεως Χαλκίδος.
Ο όσιος Παρθένιος θεωρείται προστάτης των καρκινοπαθών, επειδή θεράπευσε και θεραπεύει πολλούς καρκινοπαθείς. Όταν έφυγε από την πρόσκαιρη αυτήν ζωή, η πλειοψηφία του ποιμνίου του ήταν ευσεβείς Χριστιανοί, ζωντανά μέλη της Εκκλησίας του Χριστού.
Ο Άγιος Παρθένιος εορτάζει στις 7 Φεβρουαρίου.
Ο Άγιος Παρθένιος σώζει μία εικοσιεξάχρονη κοπέλλα
Το θαύμα αυτό έχει σχέση με μία κοπέλλα, την κ. Στρατούλα από τη Χαλκίδα που στα 26 της χρόνια, το Σεπτέμβριο τού 1996, προσβλήθηκε από καρκίνο. Να πως μας διηγείται η ίδια τον θαυματουργικό τρόπο με τον οποίο απαλλάχτηκε από αυτόν.
Στα 26 μου χρόνια, ένα test έδειξε ότι είχα προ­σβληθεί από τον ίο, που αλλοιώνει τα κύτταρα έξω από τον τράχηλο. ΟΙ γιατροί μου έκαναν κάποια επέμβαση, κό­βοντας ένα κομμάτι από τον τράχηλο. Μετά από τρεις μήνες το test έδειξε ότι είχα γιατρευτεί. Ύστερα από κά­ποιο διάστημα ο ιός μου ξαναχτύπησε την πόρτα. Τότε αποφάσισα να θέσω τη ζωή μου στα χέρια τού Αγίου Παρθενίου. Νήστεψα 40 ημέρες, εξομολογήθηκα, κοινώ­νησα και καθημερινά διάβαζα τον Παρακλητικό Κανόνα τού Αγίου. Από την πρώτη κιόλας μέρα, είδα στον ύπνο μου τρεις φορές να εμφανίζεται και να χάνεται μπροστά μου μια τεράστια εικόνα τού Αγίου Παρθενίου. Ήταν μεγάλη σαν όλο το δωμάτιο και φωτεινή. Τότε ξυ­πνώντας, κατάλαβα ότι ο Άγιος με είχε ακούσει και ήταν δίπλα μου. Δεν έπαψα να είμαι και εγώ κοντά του. Όταν ξανάκανα το test, η απάντηση ήταν αρνητική για τον ιό και είχε μείνει πια μια απλή φλεγμονή. Με δάκρυα ευ­χαρίστησα τον Άγιο Παρθένιο και αποφάσισα να συνεχί­σω με περισσότερη πίστη τις προσευχές μου. Η επόμενη εξέταση ήταν αρνητική για κάθε κακοήθεια και δεν υ­πήρχε ούτε φλεγμονή. Όλα αυτά χωρίς φάρμακα, χωρίς γιατρούς, χωρίς τις επώδυνες και βασανιστικές θεραπείες για τον καρκίνο, που εφαρμόζουν οι γιατροί στις μέρες μας.

πολυτίκιον. χος δ’. Ταχ προκατάλαβε.
Τ μύρ το Πνεύματος, ποιμν Λαμψάκου φθείς, τν θείαν νέργειαν, παρ Θεο δαψιλς, θαυμάτων πλούτησας, δαίμονας πελαύνειν, σθενοντας ἰᾶσθαι, νόσους ποδιώκειν, κα πληρον τς ατήσεις, Παρθένιε εράρχα, τν προσιόντων σοι.


EYXH ΔΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ
(Ἐγκεκριμένη ἀπό την Ι.Σ. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος)
[Ἀρ. Πρωτ. 1465/25-6-1984]

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ ἐπιτιμῶν τοῖς πνεύμασι τῆς ἀσθενείας καί την ὐγείαν τοῖς ἐπικαλουμένοις Σε ἐκ πόθου καρδίας και τῇ προς Σε πίστει ἐπιδαψιλεύων, ἐπάκουσον ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν, παρ΄οἷς, σύν ταῖς ἂλλαις, και ἡτῆς τοῦ καρκίνου μάστιγος δεινή ἀπειλή ἀφαρπάζουσα ἐκ μέσου ἡμῶν, μετά ἐπώδυνον νόσον καί ἐν βραχεῖ χρόνω, πατέρας, ἀδελφούς και τέκνα ἡμῶν, βαθεῖαν δε θλῖψιν και ὀδύνην, ἐκ τοῦ θανάτου αὐτῶν, ὃν εκ φεῦξαι οὐ δύνανται, προκαλοῦσαν πάσι.
Τῷ φωτιστικῷ και ἁγιαστικῷ σου Πνεύματι, Κύριε, ὁδήγησον τους ἐν ἰατρικῇ ἐπιστήμῃ ἐρευνῶντας εἰς την τοῦ κακοῦ τού ἐξολόθρευσιν, το φάρμακον και τον τῆς Θεραπείας τρόπον ἀποκαλύπτων, δύναμιν παράσχου τοῖς πάσχουσι και ὐπομονήν και ἀναψυχήν ἐν τοῖς πόνοις, πᾶσι δέ την θεραπείαν ψυχῇ και σώματι ἐπιβράβευσον, πρεσβείαις τῆς ‘Υπερευλογημένης Δεσποίνης Ἠμῶν Θεοτόκου και Ἀειπαρθένου Μαρίας, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, Ἧς το ὒδωρ ἐν τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων ἐπιχυθέν ἀσθενούσῃ έκ καρκίνου, το πάθος ἒπαυσε, τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Παρθενίου, ἐπισκόπου Λαμψάκου, τῶν ἁγίων ἐνδόξων καί θαυματουργῶν Ἀναργύρων, τοῦ αγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος και Ἰαματικού Παντελεήμονος και πάντων Σου τῶν Ἁγίων. Ἀμήν.