(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
«Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην και πάντα τα εν αυτοίς κ.λπ.», λέει ο προφήτης Μωυσής, πεφωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα, στην Αγία Γραφή.
Τον παλιό καιρό, χριστιανοί μου, γίνονταν καλοί άνθρωποι. Ανάμεσα στους πολλούς έχουμε και έναν ονομαζόμενο Μωυσή [ο Προφήτης]. Ο Μωυσής, αδελφοί μου, από μικρό παιδί έλαβε δύο πράγματα στην καρδιά του: αγάπη στον Θεό και στους αδελφούς του.
Αυτές τις δύο αγάπες να έχετε, καθώς είναι χαρά, δόξα, αγαλλίαση, πλούτος, θησαυρός. Να χαιρόμαστε με αυτές τις δύο αγάπες πάντοτε.
Ο προφήτης Μωυσής σπούδασε σαράντα χρόνια για να μάθει γράμματα, για να καταλάβει πού περπατά. Να σπουδάζετε και εσείς, αδελφοί μου, να μαθαίνετε γράμματα όσο μπορείτε.
Και αν δεν μάθατε οι πατέρες, να σπουδάζετε τα παιδιά σας, να μαθαίνουν τα ελληνικά, διότι και η Εκκλησία μας είναι στην ελληνική. Και αν δεν σπουδάσεις τα ελληνικά, αδελφέ μου, δεν μπορείς να καταλάβεις εκείνα που ομολογεί η Εκκλησία μας.
Καλύτερο, αδελφέ μου, να έχεις ελληνικό σχολείο στη χώρα σου παρά να έχεις βρύσες και ποτάμια. Και όταν μάθεις το παιδί σου γράμματα, τότε λες ότι είναι άνθρωπος. Το σχολείο ανοίγει τις εκκλησίες, το σχολείο ανοίγει τα μοναστήρια.
Σαράντα χρόνια παρακαλούσε ο Μωυσής τον Θεό για να ξεσκλαβώσει τους αδελφούς του τους Εβραίους από την Αίγυπτο. Πρέπει και συ, αδελφέ μου, να παρακαλάς τον Θεό όσο μπορείς για το καλό του αδελφού σου, όχι, αδελφέ μου, να τον κλέβεις και να τον φονεύεις και να αγαπάς το κακό του.
Σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες νήστεψε ο προφήτης Μωυσής, έτσι ώστε να καθαριστεί ψυχικά και σωματικά από κάθε αμαρτία.
Ακούστε, αδελφοί μου, τι καλά που έκανε ο προφήτης Μωυσής, να δείτε και ο πανάγαθος Θεός τι μεγάλο καλό που του χάρισε. Τον χειροτόνησε βασιλέα και βασίλεψε σαράντα χρόνια. Τον έκανε και προφήτη σε όλο τον κόσμο, να ξέρει όλα τα μέλλοντα και τα παρελθόντα. Τον έκανε σαν τον εαυτόν του ο Θεός.
Έζησε ο προφήτης Μωυσής εκατόν είκοσι οκτώ χρόνια και πέρασε και εδώ καλά και πήγε και στον παράδεισο να χαίρεται πάντοτε.
Έτσι πρέπει, αδελφοί μου, να παιδευόμαστε [μορφωνόμαστε] και εμείς, να πιστεύουμε όσο είναι δυνατόν, να καθαριζόμαστε από κάθε αμαρτία ψυχική και σωματική, και να γινόμαστε σαν Άγγελοι.
Και αν δεν παιδευόμαστε, αδελφοί μου, αλλά τρώμε και πίνουμε, και χαιρόμαστε, και χορεύουμε, δεν πρέπει να λεγόμαστε άνθρωποι, αλλά ζώα άλογα.
Απόσπασμα από την Πέμπτη Διδαχή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.
