(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) «Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην και πάντα τα εν αυτοίς κ.λπ.», λέει ο προφήτης Μωυσής, πεφωτισμένος από

Η Παναγία ως μυστήριο συνάντησης του ανθρώπου με το φως Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία της Εκκλησίας όπου ο ουρανός πλησιάζει τόσο πολύ τη γη, ώστε

Ἀπό τόν κόσμο αὐτό, ὅλοι θά φύγουμε. Τό βλέπουμε. Τό καταλαβαίνουμε. Δέν τό ἀμφισβητεῖ κανείς! Τό ζήτημα εἶναι, ὄχι ὅτι φεύγουμε. Ἀλλά γιά ποῦ; γιά

Διαβάζοντας τους στίχους του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνα προς την Παναγία μας, τον οποίο ψάλλουμε αυτές τις ημέρες στις εκκλησίες αναρωτήθηκα, τι πόνο και καημό, τι

«Ημέρας και νυκτός πρεσβεύεις υπέρ ημών» Παύλος Σαββίδης, Θεολόγος Όλα τα βλέμματα και οι καρδιές, τούτες τις δίσεχτες ημέρες, ικετευτικά, παρακλητικά στρέφονται στο καλοκαιριάτικο αυγουστιάτικο